J.Santichai 的个人资料:: J.Santichai :::::::::...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2008/11/12 Setup Oracle Discoverer after cloning processปัญหาที่พบบ่อยหลังจากทำการ Cloning App&Database ของ E-Business Suite ก็คือ Clone ข้อมูลมาแล้วแต่ Profile ไม่ตามมาด้วย ทำให้ใช้งาน Oracle Discoverer บาง WorkSheet ไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะทำการเพิ่ม Security ใน Business Area และทำการ Sharing Worksheet แล้วก็ตาม วิธีแก้ไขทำได้ดังนี้ เข้า Response "System Administrator" ของ EBS แล้วเข้า Profile -> System Find คำว่า icx เพื่อหา ICX: Discoverer Default End User Layer Schema Prefix แล้วแก้ไขค่าเป็น EUL4_US ซึ่งก็คือ user ระบบของ Oracle Discoverer ที่ลงไว้ในระบบ (ตรงนี้แล้วแต่ว่าตอนที่ทำการลง Discoverer ไว้สร้าง user อะไรเอาไว้เพื่อ Access EUL Layer  ปัญหาการ insert single quote ' ลงในคำสั่ง SQLหลายคนอาจจะเคยเจอปัญหาการ insert ข้อมูล single quote (') ลงในคำสั่ง SQL ซึ่งจะเจอปัญหา insert ไม่ได้ 2007/1/7 75 มุขเสี่ยว จีบสาวเสี่ยวสุด ๆ คิดได้งัย !!! 1.เธอไม่ต้องใช้กบเหลาดินสอหรอกนะ.............เพราะคำพูดและหน้าตาของเธอแหลม พอที่จะแทงใจฉันให้อ่อนได้ 2.อยากมีพาวเวอร์พอยต์ ............จะได้พรีเซ้นความรักของฉันที่มีต่อเธอได้ 3.ตายแล้ว!!! เธอรู้ไหม? เธอทำให้ขยะล้นโลกนะ...............เพราะหัวใจใช้แล้ว ของฉันที่เธอไม่ต้องการมันแล้วไม่สามารถรีไซเคิลได้ 4.เธอไม่ต้องแปลกใจหรอกนะที่หาชื่อตัวเองในพจนานุกรมไม่เจอ...........เพราะมันอยู่ในใจฉัน 5.ว่ากันว่าถอดสแควรูดน่ะมันถอดยากนะ........แต่ฉันว่าถอดเธอออกจากใจฉันมันยากยิ่งกว่าเสียอีก 6.เฮ้อ...เรามีแต่พาสเวิร์ดเข้าสู่อินเตอร์เน็ต......แต่ไม่มีเมซเซสเข้าสู่หัวใจเธอเลย 7.พรมแดนที่มนุษย์สร้างขึ้น ไม่ว่าจะพรมแดนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ก็ไม่มีพรมแดนไหนมาคั่นหัวใจเราสองให้ห่างไกลกันได้หรอก 8.ยังตัดสินใจไม่ได้ใช่ไหม เอางี้ โยนหัวก้อยกัน ถ้าออกหัว เธอมาเป็นแฟนฉัน ถ้าออกก้อย ฉันจะยอมเป็นแฟนเธอ 9.อยากเอาชีวิตฉันหรอ?.......ยิงเลยสิ....ยิงมาที่กลางหัวใจเลย...แต่เธอจะเจ็บหน่อยนะ เพราะในนั้นน่ะ...............มีเธออยู่ 10.ขอยืมลายมือสวยๆหน่อยได้ไหม....จะเอาจดทะเบียนสมรส 11.เอามีดมาแทงเลยสิ แทงตรงหัวใจเลยนะ ฉันไม่เจ็บหรอก แต่เธอน่ะแหละที่จะเจ็บ.............เพราะเธออยู่ในใจเธอไง 12.ใช่สิ ฉันมันคนไร้หัวใจ...ก็เธอเอาหัวใจฉันไปหมดแล้วนี่ 13.ถ้าฉันมีปืน 2 อัน ฉันจะแบ่งให้เธอหนึ่งอัน.........เราจะได้มี GUN และ GUN ไง 15. ถ้าเธอเป็นโคลน ฉันจะเป็นค ว า ย............จะได้จมปลักรักเธอตลอดไป... 16.เดินดีๆ นะน้อง.......ระวังจะสะดุดรักพี่ล่ะ 17.ฉัน : นี่ๆรู้ไหม เวลาเห็นหน้าคุณทีไร มักจะเป็นโรคชักทุกทีเลยอ้ะ? เธอ : ?? โรคชักไรหรอคะ? ฉัน : โรคชักจะใจอ่อน 18. ฉันน่ะไม่ติงต๊องหรอก แต่ ThinkinG OF YoU 19. ฉัน : เมื่อวานนะเสียเวลาตั้งนาน เธอ : ทำไมเหรอ? ฉัน : หลงทางในหัวใจเธอ 20. ขอปรึกษาปัญหาหากฎหมายหน่อยได้ไหม........ข้อหาลักลอบแอบชอบผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต ผิดกฎหมายมาตราไหนครับ? 21. อยากเป็นแก้วน้ำ....เธอจะได้รินใจใส่ไว้ 22.ถึงแม้อับบลาฮัมลินคอล์นจะเลิกทาสไปแล้ว........แต่ทำไมหัวใจฉันยังตกเป็นทาสของเธออยู่เลย 23.ท่าทางเธอจะมีโชคนะ ฉันเป็นหมอดู.... ดูดวงจากหมายเลขโทรศัพท์..............ไหนบอกเบอร์มาสิ..ฉันจะทายให้ ((ขอเบอร์แบบเสี่ยวๆ)) 24.ผมจะต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายล่ะครับ............เพราะความรักของคุณ..มันทำให้ผมตาบอดซะแล้ว 25.นี่เรารักเธอ...เธอโกรธเปล่า? กรณี1ไม่โกรธ งั้นเป็นแฟนกัน กรณี2 โกรธ งั้นก็รักเราคืนซะสิ 26." นี่ๆ ขอคำดิ!!!! " " คำว่า "รัก" น่ะ " ((เอาไว้เล่นตอนกินข้าว)) 27.ฉัน : เปิดบัญชีรึยัง? เธอ : เปิดแล้ว ฉัน : เหรอ..งั้นจะได้เอาใจไปฝาก 28.ฉัน : เธอมีญาติเป็นสไปเดอร์แมนรึป่าว? เธอ : ไม่มี... ฉัน : มิน่าไม่มีเยื่อใยให้บ้างเลย 29.จะเรอให้คุณฟัง.....เรอทัก--รักเทอ 30.เวลาคุยโทรศัพท์กัน เรา:ตัวเองถือหูโทรศัพท์ข้างไหนอยู่อ่ะ เค้า: ข้างซ้าย/ข้างขวา เรา:เค้ารักตัวเองนะ ตัวเองเปลี่ยนข้างถือได้ป่ะ? (เปี่ยนข้างแล้ว) เรา:ตัวเองถือหูโทรศัพท์ข้างไหนอ่ะ เค้า:ข้างซ้าย/ข้างขวา เรา:เค้าเกลียดตัวเองแล้วอ่ะ เค้า:ทำไมอ่ะ? เรา:ก้อเค้ารักตัวเองข้างเดียวอ่ะ 31.เวลานั่งอยู่ เรา:ตัวเองๆ..เปลี่ยนที่นั่งได้ป่ะ? เค้า:อ้าว...แล้วให้เราไปนั่งไหนอ่ะ? เรา:มานั่งในใจเราไง... 32.เรา:เธอๆผมเรายาวยังอ่ะ? 1.เค้า:ยังไม่ยาวเลยอ่ะ... เรา:ยังยาวไม่พอจะมัดใจเธอเลยเหรอ 2.เค้า:ก้อยาวแล้วนิ เรา:ยาวพอจะมัดใจเทอได้ยังอ่ะ? 33.เวลาคุยโทรศัพท์กัน เค้า:อยู่ที่ไหนอ่ะ? เรา:อยู่ในใจเธอ เค้า:ทำอะไรอยู่อ่ะ? เรา:ทำใจไม่ให้รักเธอ 34.ฉัน : นี่เธอที่บ้านไม่มีเก้าxxx้ให้นั่งหรอ? เธอ : ทำไมคะ ??? ฉัน : ก็เธอชอบมานั่งในใจเรา 35.อยากเป็นกาแฟกระป๋อง..............จะได้เป็นหนี่งในใจคุณ 36.ถ้าฉันมีรองเท้าจะแบ่งให้เธอข้างหนึ่ง............เราจะได้อยู่คู่กันตลอดไปไง 37.ฉัน : แถวนั้นอันตรายครับระวังลื่นนะครับ... เธอ : ทำไมหล่ะคะ? ฉัน : ก้อหัวใจผม...ละลายอยู่แถวๆนั้นอ่ะครับ 38.โอ๊ย!!...อย่ากำแรง.............ยังไงเราก็ยอมเป็นลูกไก่ให้เธออยู่แล้วน่า 39.ช่วงนี้กำลังเบลอๆนะ...........เบลอว่ารักแถบ--แบบว่ารักเทอ 40. เรา : ที่บ้านมีน้ำมันมั้ยอ้ะ? เค้า : มีอ้ะ...ทำไม? เรา :จะได้เอามาทอดสะพานรักของเรา 41.เธอ : อากาศเย็นออกทำไมไม่ใส่เสื้อ ไม่หนาวเหรอไง? เรา : ไม่หนาวหรอก...เพราะอยู่ใกล้เธอแล้วอุ่นใจ ((ไว้เล่นตอนหน้าหนาว)) 42. เรา : ตัวเองแถวบ้านมีถ่านขายป่ะ? เธอ : มีดิ เรา : ฝากซื้อหน่อยได้ป่ะ? เธอ : จาเอาไปทำอะไรอ่ะ? เรา : เอามาเติมรักให้เต็ม 43.ฉัน: นี่เธอๆช่วยหันหน้ามาให้ฉันเห็นทั้ง 2 ข้างหน่อยซิ เธอ : ทำไมล่ะ? ฉัน : ก้อฉันไม่อยากหลงรักเธอข้างเดียวไง 44.ฉัน : โอ้ย..อยากเป็นเส้นเลือดใหญ่จังเลยอะ... เธอ : ทำไมล่ะ? ฉัน : ก็จะได้ใกล้หัวใจเธอไงละจ๊ะ 45.พบเธอทีไรก็เจอทุกทีเลย..............เจอละไม---ใจละเมอ 46.เรา:เธอๆมีเหรียญบาทป่ะ? เค้า:เอาไปทำไมหรอ? เรา:เอาไปโทรบอกแม่ว่าเราเจอเนื้อคู่แล้ว 47.เรา : เดี๋ยวพี่ซื้อนาฬิกาให้เอามั้ย? เค้า: จะให้หนูใส่ไปทำไมคะ? ตั้ง2เรือน..? เรา: ก็เราจะได้ไม่ลืมวันเวลาที่เราอยู่ด้วยกันไงล่ะจ๊ะ... 48.เดินๆอยู่ เรา : อ๊ะ ผึ้ง !!! ( พลางชี้นิ้วไปข้างหัวใจเค้า) เธอ : ??? เรา : เพิ่งจะรู้ว่ารัก 49.เรา: เห็นคุณเเล้วอยากจะซื้อบริษัทการบินไทยให้จังเลย เค้า : ทำไมอ่ะ? เรา : ก้อมัน"รักคุณเท่าฟ้า"อ่ะ 50.ฉันเป็นโรคไตระยะสุดท้าย...........ไตหาหัวจาม--ตามหาหัวใจ 51.พระเยซูรักทุกคน................แต่ฉันไม่ใช่พระเยซูฉันจึงรักเธอคนเดียว 52.ใช่ฉันมันคนหลายใจ..................แต่รู้ไหมทุกใจมีแต่เธอคนเดียว 53.โอ๊ย!!เจ็บคออ่ะ....................ก็ความรักมันค้ำคอ 54.โอ๊ย!!เราเดินตกหลุมอ่ะ...........ตกหลุมรัก 55. เธอน่าขึงจังเลย..........ขึงทิด--คิดถึง 56.เค้า :นี่ๆ...เดี๋ยวคาบต่อไปเรียนชั้นไหนหรอ?? เรา : ชั้นรักเธอหล่ะ ((ใช้ตอนอยุ่ห้องเดียวกันระหว่างเปลี่ยนคาบ)) 57.เรา : หน้าอย่างคุณน่าจะเป็นเด็กช่างนะ เค้า : ??? เรา : ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ 58.เรา : เธอมีเข็มกะด้ายไหม? เค้า : เอาไปทำอะไรหรอ? เรา : เอามาเย็บใจน่ะสิ เห็นหน้าเธอ แล้วใจจะขาด 59.เรา : ของเราหายอ่ะ ไม่รู้ว่าลืมไว้ที่เธอป่าว? เค้า : ลืมไรไว้อ่ะ? เดี๋ยวช่วยหา... เรา : หัวใจเราไง 60.เรา : ดูท้องฟ้าสิเล็กจัง... เค้า : ทำไมหรอ? เรา : เขียนคำว่า รักเธอ ยังไม่พอเลยอ่ะ 61.เรา : ทำยังไงดีเราลืม? เค้า : ลืมอะไรหรอ? เรา : เราลืมเธอไม่ได้ 62.เรา : หิวจัง เธอ : ก็ไปหาอะไรกินสิ เรา : กะว่าจะสั่ง.... เธอ : ?? เรา : สั่งพิซซ่า หน้าความรัก สลัดผัก ความคิดถึง เฟรนชฟราย ความคำนึง คิดถึง&ห่วงใย 63.เรา : นี่รู้ป่ะ? เธอเป็นคนโลภมาก เค้า : เอ้า...เราโลภตรงไหน? เราทำไรผิดเนี๊ยะ? เรา : ก็เธอเล่นเอาหัวใจเราไปทั้ง 4 ห้องเลย 64. เรา : นี่ๆช่วยอะไรหน่อยได้มะ? เค้า : อ่า...ทำไรคะ? เรา : ช่วยเดินไปตรงกระจกแล้วบอกคนนั้นว่าเราคิดถึง 65. เรา : เหนื่อยมั้ยที่มาเดินเล่นในใจผม? เค้า : แหวะ...น้ำเน่า เรา : ถึงน้ำเน่าแต่ยังเห็นเงาจันทร์นะ... เค้า : โอ..เสี่ยวมาก เรา : เสี่ยวนักเพราะรักเธอ เค้า : นี่เธอเบลอป่าวเนี่ย? เรา : เบลอว่ารักแถบ-แบบว่ารักเธอ เค้า : กรรม กรรม กรรม กรรม ((รวมมิตร)) 66.เรา: รู้เปล่าว่าเที่ยวทะเลตอนไหนสวยที่สุด? เค้า : ตอนไหน เรา:ก็ตอนที่มีเธออยู่ด้วยไง 67.เรา : นี่ๆหันไปทางซ้ายหน่อยสิ เค้า : ทำไมอะ? เรา :น่า...หันหน่อยสิ เค้า: อะ...แค่นี้พอยัง เรา : อืมใช้ได้ๆ เค้า :ให้หันทำไมอะ? เรา : อยากให้ใจมันตรงกันหน่อยอะ 68. เรา : นี่ๆๆ..เราว่าเธอโดนแล้วนะ เค้า : โดนไร เรา : ก้อโดนเรารักแล้วไง 69.เรา : ทำไมวันนี้เรามองเธอเราเจ็บตาจัง เ ค้า : อ้าว...ทำไมเธอมองเราแล้วเจ็บตาล่ะ เรา : ก็เธอสวยเตะตางัย 70.เรา: เธอๆๆ เธอ: มีไรเหรอ? เรา: เก็บปากกาให้หน่อยดิ เธอ: นี่จ๊ะ..... เรา:แล้วอย่าลืมเก็บหัวใจเราที่ตกอยู่ข้างๆปากกาด้วยนะ 71.ถ้าคุณต้องออกไปนอกโลก คุณจะเอาของสิ่งใดติดตัวคุณไป? 1. รองเท้า / ไปวิ่งในหัวใจเธอ 2. กล่อง / ไว้เก็บใจของเธอ 3. เชือก / ไต่ขึ้นมาจากหลุมอวกาศที่เธอขุดไว้ 4. พลาสเตอร์ / แปะแผลใจ 5. หมอน / ฝันถึงเธอ 72.เรา: เฮ่ย !! อย่า!...... เค้า : อย่าอะไร? เรา:อย่าทำให้ฉัน ...รักเทอ 73.เรา: เอ่อ...โทษที เค้า : มีอะไรเหรอ? เรา : ช่วยยกขาหน่อยได้ไหม? เค้า : ทำไม? เรา : ก็เทอเหยียบหัวใจเราอยู่น่ะ 74. เรา : เธอตอนนี้อากาศเป็นไงมั่งอ่ะ? เค้า : ร้อนอ่ะ เรา : งั้นสงสัยเราให้ความอบอุ่นเธอมากเกินไป 75. เรา : เธอเป็นโรคหัวใจรั่วรึป่าว? เค้า : ทำไมหรอ? เรา : ก็เราใช้ความรักเติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็มสัก 2006/11/30 : อ่านแล้วซึ้งจัง T_Tพ่อทำงานอาบแดดถูกแผดเผา* *ลูกดื่มเหล้าฟังเพลง คลื้นเครงเหลือ แม่ขายผักกินข้าวเคล้ากับเกลือ ลูกเอื้อเฟื้อพาสาวเที่ยวเลี้ยวโฮเตล พ่อหาเงินส่งลูกเรียนเพียรอุตส่าห์ ลูกติดยาคบเพื่อนชั่วมั่วให้เห็น แม่กระหายดื่มน้ำคลองตอนกลองเพล ลูกทะเล้นจิบวายแดงแพงจับใจ พ่ออดอยากไม่เคยบ่นทนลำบาก ลูกมักมากเพศสัมพันธ์มันชิบหาย แม่ทอผ้าปลูกหม่อนหารายได้ ลูกหญิงชายเที่ยวสนุกโรคติดตัว พ่อสูบน้ำเข้าแปลงนาปลูกข้าวกล้า ลูกมัวเมาการพนันหมั่นหาผัว แม่หาบน้ำเลี้ยงเป็ดไก่ทำสวนครัว ลูกใจชั่วใช้เงินเพลินเดินหลงทาง พ่อขายวัวส่งควายเรียนเวียนศรีษะ ลูกตะกะกินฟาสฟู๊ตพูดกว้างขวาง แม่ปวดเมื่อยสู้งานหนักไม่ละวาง ลูกสำอางใช้ของแพงแข่งสังคม พ่อผอมแห้งเรื่ยวแรงน้อยด้อยอาหาร ลูกประพฤติอันตพาลล่าเสพสม แม่เป็นดอกทบต้นหมดอารมณ์ ลูกเขี้ยวคมฆ่าพ่อแม่ก่อนแก่ตาย 2006/10/19 โรคอ้วนเริ่มมาเยือน พี่น้องเอ้ย ช่วงนี้เริ่มรู้สึกว่าตัวเองอ้วนขึ้น จริง ๆ รู้สึกมานานแล้ว แต่ก่อนกินเท่าไรไม่ยักกะอ้วน ตอนใกล้ๆ จะจบตอนเรียนปีสุดท้าย ก็รู้สึกว่าเริ่มมีพุงหนอย ๆ แล้ว พอทำงานได้สักพัก อือ รู้สึกมันผอมลงนี่หว่า ไม่อยากคิดเลยตอนทำงานแรก ๆ น้ำหนัก 57-58 จำได้ชั่งน้ำหนักตอนนั้น ผ่านไปปีนิด ๆ ไม่ได้ควบคุมอาหารการกินอะไรเลย เริ่มรู้สึกกางเกงฟิต ๆ จากใส่กางเกงเอว 28 ตอนนี้ 33 แล้ว น้ำหนักเหรอไม่ต้องพูดไปชั่งมาวันก่อน 63 เวง 63 กิโล จริง ๆ ครับ นึกว่าตารางเพี้ยน ชั่งหลายทีแล้วก็เท่าเดิม เพราะอะไร กิน ๆ ไม่ได้ออกกำลังกายนี่เอง โดยปกติระบบการเผาผลาญพลังงานของผู้ชายจะทำงานได้มีประสิทธิภาพดีกว่าผู้หญิง มาก ผู้ชายเลยกินมากกว่าผู้หญิง แต่ไม่อ้วน เพราะเผาผลาญหมด ส่วนผู้หญิงกินนิด ๆ หน่อย ก็อ้วนแล้ว พอเริ่มอายุมากขึ้น ระบบการเผาผลาญก็จะทำงานด้อยลง ประกอบกับการไม่ได้ออกกำลังแบบสม่ำเสมอ โดนซะ เซ็งโว้ย ต้องเริ่มลดแล้ว แต่จริง ๆ แรก ดีใจว่ะ อ้วนขึ้น แต่พอสักพัก ไม่ใช่แล้ว มันอึดอัดว่ะ นอนก็ปวดหลัง ไม่พริ้วเหมือนเดิม เหอ ๆ ลด ๆ แล้ว ต้องลด ๆ ๆ 2006/8/21 นั่งเครื่องบิน ใครว่าเร็วฟะ จะเล่าถึงประสบการณ์การนั่งเครื่องบินของผม แค่ 2 ครั้งเอง ครับ บ้านอยู่หาดใหญ่ โอ้วว....แต่ก่อนนี่นั่งรถไฟกลับบ้าน 18 ชม. ตูดผสานกับเบาะรถไฟ หลังๆ หันมานั่งรถทัวร์ ก็ประมาณ 11-12 ชม. ก็ดีขึ้นมาหน่อย แต่ก็เพลีย ครับ หลับไม่ค่อยลง มันขับซิ่งมาก สะเทือนตลอด หลังจากมีโครงการเครื่องบินราคาถูก low cost อืมน่าสนใจ ก็เลยได้ลองนั่งเครื่องบินกลับบ้านดูสักที นั่งเครื่องบินครั้งแรก ดีใจมากจะได้นั่งเครื่องกลับบ้านใช้เวลาแค่ 1 ชม.กับอีกประมาณ 20-40 นาที เท่านั้น เร็วโคตร เหอ ๆ แต่ซวย ครับ วันที่กลับพอดีไปตรงกับวันที่เกิดเหตุการณ์ ซีนามิ (Tsunami) เข้าพอดี จากไฟท์ 14.30 เลื่อนไปเป็นเวลา 19.00 พอไปถึงเครื่อง Delay อีก 2 ชม.กว่า ๆ กว่าจะได้ขึ้นเครื่อง 3 ทุ่มกว่า ๆ สายการบิน One-Two-Go ดีใจจะได้เจอแอร์โฮสเตส เหอ ๆ แต่พอเจอก็งั้นๆ แหละ มันก็เหมือนกับพนักงานเสิร์ฟอาหารเครื่องดื่มทั่วไป ในร้านอาหารนั่นแหละ แค่มาเสิร์ฟบนเครื่องบินก็เท่านั้น..... นั่งเครื่องบินครั้งที่ 2 เร็ว ๆ นี้เอง ครับ วันหยุดช่วงวันแม่ ตอนจะกลับขึ้นมา กทม. เลยตัดสินใจกลับ วันอังคาร 13.00 โดดไปวันนึง น้องสาวไปส่งที่สนามบิน ปรากฎว่า Delay อีกแล้วครับจาก 13.00 เป็น 15.00 โอเค 2 ชม. รอก็รอวะ พอถึงเวลา ประกาศเลื่อนอีกแล้ว จาก 15.00 เป็น 17.00 อ้าว เริ่มมีเสียงโวย ครับ นี่ delay ไป 4 ชม.แล้ว นะครับ เซ็ง ครับ รออีกแล้ว กะว่าจะได้กลับไว ๆ พอรอถึง 17.00 ประกาศอีกแล้วครับ Delay ไปเป็น 19.00 ไม่ไหวแล้ว ผู้โดยสารลุกฮือ ไปต่อว่ากันใหญ่ วุ่นวาย ครับ เจอ เจ๊ ๆ แกโวยวาย หลายคน ด่าถึงพ่อ ถึงแม่ ผู้จัดการเลย เรื่องมันก็คือว่า เครื่องบินน่ะมันมาจากดอนเมืองแล้ว จะมารับผู้โดยสาร ตั้งแต่ก่อนบ่ายโมงแล้ว แต่ปรากฎว่าบินขึ้นไปแล้ว เครื่องปรับระดับแรงดันมันมีปัญหา ทำให้กระจกแตก แล้วก็อันตรายด้วย ถ้าไม่มีเครื่องปรับระดับแรงดัน ผู้โดยสารก็จะนั่งไปไม่ได้อันตราย ก็เลยต้องบินกลับลงจอดฉุกเฉิน อันนี้ก็เข้าใจนะครับว่ามีปัญหา แต่เขากะรอซ่อม แล้วมารับผู้โดยสาร แล้วให้ผู้โดยสารนั่งรอ อันนี้มันไม่ถูกนะ ต้องรอจนกว่าเครื่องบินจะซ่อมเสร็จงั้นเหรอ ซ่อมเสร็จแล้วมันจะอันตรายไหมเนี่ย......... คนดูแลก็ไม่บอกแต่แรก ไม่มีมาตรการฉุกเฉินเลย ว่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา จะมีแผนสำรองยังไง จะจัดหาเครื่องบินสำรองมาได้ไหม หรือทยอยผู้โดยสารไปกับสายการบินอื่น ต้องรอให้ผู้โดยสารด่า โวยวสยอยู่นานถึงจะทำ ตกลงว่าทยอยผู้โดยสารไปสายการบินอื่น ๆ แอร์เอเชีย , นกแอร์ ,การบินไทย บางคนก็คืนตั๋วเอาเงินคืนไปซื้อสายการบินอื่นบ้าง ส่วนผมโน่นแหละกว่าจะได้กลับ 3 ทุ่ม ครับ โดน transfer ไปกับแอร์เอเชีย แย่มาก one-two-go ของ Orient Thai มันไม่รับผิดชอบผู้โดยสารเลย จะไม่ใช้บริการของมันอีกแล้ว เซ็งสุด ๆ นั่งเครื่อง 2 ครั้งเจอแบบนี้ เป็นใครไม่เซ็งมั่งฟะ .................  2006/8/3 หายไปนานเลยสำหรับ Blog หายไปนานเลยสำหรับการเขียน Blog ใน msn space นี้ เพราะไม่ว่างเลย ทำงาน ทำโอ กลับก็ดึกแล้ว กลับมาก็เพลีย คลิ๊ก ๆ เน็ตแป๊บนึงก็หลับแล้ว ช่วงนี้ทางบ้านอะไร ๆ ก็ดีขึ้นเยอะ อาการโรคหัวใจของพ่อ ก็ดีขึ้นตามลำดับ จากที่คิดว่าต้องผ่าตัดหัวใจ ทำบอลลูน ขยายหลอดเลือดหัวใจ พอเอาเข้าจริง ๆ ปรากฎว่าเส้นเลือดมันตีบนิดเดียวเอง หมอบอกไม่จำเป็นต้องทำกินยาสลายไขมันที่มันไปเกาะตัวได้ เรื่องอะไรๆ ก็ค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ เรียกว่าฟ้าหลังฝนเลยก็ได้ ที่น่าสงสารก็คือน้องสาวผม ที่ออกจะต้องรับภาระหนักหน่อย ทั้งเรื่องพ่อ เรื่องหนี้ เรื่องเรียน และเรื่องส่วนตัว ของมัน โทรมาระบายร้องไห้ก็มี แฟนอยู่ๆ ก็เลิกซะงั้น หมอดูบอกว่าดวงไม่เข้ากัน ไอแฟนของน้อง มันก็ดันเชื่อที่บ้านเขาไซโคกันใหญ่ เจอแต่ปัญหา แต่ดีนะ รู้สึกว่ามันดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ใช้อารมณ์น้อยลง คิดก่อนตัดสินใจทำอะไร แน่นอนละว่า ก่อนนี้ไม่เคยเจอแบบนี้ พอเจอเหตุการณ์แบบนี้เข้าสักที เหตุการณ์ที่ต้องตัดสินใจ ผลของการตัดสินใจมันเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ต่อชีวิตของและสถานภาพของครอบครัวเรา ต้องรอบคอบและมั่นใจที่สุดสำหรับการตัดสินใจเพื่อที่จะทำอะไรสักอย่างนึง.... ช่วงนี้รู้สึกว่าเที่ยวบ่อยเหลือเกิน ห้ามใจไม่อยู่ เริ่มไม่ไหวเที่ยวบ่อยเกินไปแล้ว ดึกๆ ไม่นอนเที่ยวกลับมาตี 4 นอนตื่นตี 6 ไปทำงาน ไม่ไหวเบลอมาก ทำโออีกยิ่งตาย รู้สึกเลยว่าร่างกายอ่อนเพลียมาก เผลอเป็นหลับน็อค กินก็มาก เผาผลาญน้อยลง ไม่ได้ออกกำลังกาย อ้วนว่ะ พุงเริ่มออกมากขึ้น ๆ มารู้สึกตัวอีกที มันปลิ้นแล้ว ทำไงวะเนี่ย เป็นไปได้ เริ่มมีความรู้สึกอึดอัด นอนแล้วเจ็บหลัง คนอ้วนเป็นกันแบบนี้เองหรือ ครั้นจะลดก็ไม่รู้ทำไง กินน้อยลง แต่ไม่มีเวลาออกกำลังกายนี่สิ เวลาจะนอนยังไม่ค่อยมีเลย นี่หว่า ต้อง ลด ละ เลิก ... 2006/6/14 # ความหวังของพ่อแม่ #ลูก ๆ ทุกคน.....ก็ได้รู้แล้วว่า
ความหวังของพ่อแม่ ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้  ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา  เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา  หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ  2006/5/18 พ่อผมเป็นโรคหัวใจ ภาค 4 (มังกรแปรกระบี่เปลี่ยน ลมเมฆฟื้น) ► ได้มีเวลากลับมานั่งเขียน Blog ต่อสักหน่อยนึง หลังจากไม่ได้เขียนมานานเป็นเดือนแล้วมั้งเนี่ย... หลังจากย้ายพ่อกลับมารักษาตัวที่ รพ.หาดใหญ่ แรก ๆ อาการก็น่าเป็นห่วง เนื่องจากเดินทางไกล รถพยาบาลขับซิ่งมาก เหนื่อยกว่าอาการจะคงที่ ก็หลายวันเลย ว่าถึงการรักษาที่ใหม่ ก็โอเค เรื่องเครื่องมือที่ทันสมัยกว่าที่เก่า แพทย์ที่ทำงานกันเป็นทีมหมุนเวียนกันมาดูอาการ ซึ่งที่เก่าแพทย์จะดูคนไข้ของใครของมัน มีแบบไม่กินเส้นกันด้วย แต่ที่เห็นแตกต่างกันมากคือความเอาใจใส่จากพยาบาล พยาบาลที่นี่ไม่ค่อยเอาใจใส่ผู้ป่วยเลย ที่เก่าดีกว่ามาก Take Care ดีสุด ๆ 2006/4/29 ผมช็อค ครับ โรคกลัวเลือด (The Shock Bloody)อันนี้จะมาเล่าให้ฟัง ผมเองนั้นเป็นคนกลัวการเจาะเลือดมาก ไม่รู้ทำไมแค่เจาะเลือดตรงนิ้ว ก็รู้สึกเสียวหมดแรง เวลาหิว ๆ ใครมาพูดเรื่องเลือดเป็นหมดหายหิว ตอนเรียนนักศึกษาวิชาทหาร เคยกัดฟันบริจาคเลือดอยู่ครั้งนึง พยายามจะเอาชนะความกลัว ให้ได้ นั่งเข้าแถว ครับ ยืนไม่ไหวหมดแรง แล้วก็บริจาคจนได้ จนคิดว่าเราสามารถเอาชนะความกลัวได้แล้ว แต่ .... มันก็ยังไม่หายกลัว เหมียนเดิม ??  จนวัน...หนึ่ง....ผมเองต้องเริ่มงานใหม่ เลยต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ก็ตรวจความดัน วัดส่วนสูงน้ำหนัก ตรวจตาบอดสี x-ray ตรวจฉี่ และสิ่งที่ไม่อยากเจอเลย เจาะเลือด ครับ ก็ทำใจครับ ตรวจ ๆ ไปจนถึงการเจาะเลือด ก่อนหน้าผมพยาบาลดันทำกระบอกใส่เลือดหก ผมเห็นแล้ว เอิ้ก เลย ยิ่งกลัว ๆ อยู่ ดันมาทำให้เห็นแบบนี้อีก แล้วดันเจาะเอาไปเป็นกระบอกเลย ขนาดแต่ก่อน เจาะแค่นิ้ว ยังหนาวเลย นี่เล่น เป็นกระบอก .......... วินาที นั้น ก็มาถึง ครับ ผมโดนเรียกไปเจาะเลือด พยาบาลก็หาเส้นเลือดเอาสายมารัด ให้กำมือ จากนั้นก็บรรเลงเอาเข็มเจาะเข้าไป (นี่นั่งพิมพ์อยู่ยังเสียวเลยนะเนี่ย) จี๊ด เจ็บนิด ๆ แต่มันเสียว ไปหมดเลย หันหน้าหนี ครับ ไม่อยากมองมัน กลัวจะเสียวไปกว่านี้ สักพักเริ่มอื้อ ๆ ไปครับ แล้วก็ไม่รู้สึกตัวไปสักพัก เอ้ย ทำไมเราลืมตาไม่ขึ้น เนี่ย .......... รู้สึกหัวสั่น ๆ แต่ทำไมพยายามลืมตา ลืมตาไม่ขึ้น เหมือนถูกผีอำ เลยลืมตาไม่ขึ้น เอ้ย เราจะฝันได้ไง กำลังนั่งเจาะเลือดอยู่ สมองมันบอกมาอย่างนั้น เกิดอะไรขึ้นตกใจมาก พยายามลืมตาแต่ลืมไม่ได้ จนกระทั่งรู้สึกมีคนมาเขย่าตัวผม แล้วเรียก น้อง ๆ เป็นอะไรรึเปล่า น้อง ๆ ผมเริ่มรู้สึกตัว ลืมตาขึ้นได้แล้ว ก็เห็นพยาบาล กับหมอ มารุมล้อมผมอยู่ พร้อมกับมีพยาบาลคนนึง ยื่นช้อนมาให้ผมคาบไว้ ไม่ให้ผมไปกัดลิ้น  ผมลืมตาขึ้นมาก็งง ครับ อ้าว.........เมื่อกี้เราวูบไปเหรอ นี่ เราช็อค Shock ไปเหรอเนี่ย ??? เวงกำ เจาะเลือดแล้วช็อคไป เหรอเนี่ย พยาบาลก็ช่วยประคองผมไปนอนในห้องพักก่อน แล้วก็ตรวจความดัน เอาแอมโมเนียให้ดม ความดันลงต่ำมากเพราะช็อค พยาบาลก็ถามว่ากลัวเข็ม เหรอ ทำไมไม่บอกก่อน ดีนะที่วิ่งมาประคองไว้ทัน ถ้าหากล้มลงหัวฟาดฟื้นจะแย่ โอ่ ผมก็ไม่คิดนี่ว่าผมจะเป็นถึงขนาดนี้ นี่นา นอนสัก 5 นาที ผมก็ลุกขึ้นมา ไปห้อง x-ray ต่อ ตอนเดินออกจากห้อง โอว สายตาประชาชี จ้องมาที่ผมทุกคู่เลย เวงกรำ เกิดเลยนะนั่น ฮือ ฮา บุรูษคนนี้เจาะเลือดแล้วช็อค รายแรกในรอบกี่ปี ก็ไม่รู้  อายโคดเลย ตรวจจนเสร็จก็ได้คุยกับคุณหมอสาว หมอก็บอกว่า ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ทีหลังต้องแจ้งเจ้าหน้าที่ไว้ก่อน จะได้เตรียมตัวไว้ทัน ดีนะไม่หล่นจากเก้าอี้ หัวฟาดฟื้นจะแย่ ทีหลังให้นอนเจาะจะได้สบาย ๆ เพราะนั่งแล้วเกร็งเลยทำให้ช็อคไป (อันนี้น่าจะจริงนะ เพราะรู้สึกเกร็ง แล้วก็วูบไปเลย) พอถามว่าจะมีวิธีแก้ยังไง หมอก็บอกว่าทำใจ แบบนี้ แก้ไม่ได้ ต้องรู้จัก safe ตัวเองไว้ อืม... อันตรายเหมือนกันนะเนี่ย ถ้าเกิดตอนนั้นช็อคล้มลงหัวฟาดฟื้น ไม่รู้จะได้มานั่งเขียน blog แบบนี้ไหมประสบการณ์นี้ คงต้องรู้จักเซฟตัวเองให้มากกว่านี้แล้ว ไม่คิดเหมือนกันว่าจะช็อคได้ขนาดนี้ คงเป็นเพราะความกลัว และความกังวลมากไป เลยทำให้เป็นแบบนี้ .......... งง อยู่เลย ตอนนั้นจำอะไรไม่ได้เลย วูบไปได้ยังไง ????????????? 2006/4/24 พ่อผมเป็นโรคหัวใจ ครับ ภาค 3 (เมฆาล่องลอย)••• กลับมาเขียนต่อครับ หลังจากวันน้นไป ............................ ••• 2006/4/18 พ่อผมเป็นโรคหัวใจ ครับ ภาค 2 (คับแค้นเหลือคณา) มาเขียนกันต่อ ครับ กับรู้สึกอยากระบายมากครับ หลาย ๆ เรื่อง ที่เข้ามา ระบายใส่ที่นี่ละกัน 12 เมษา 49 -> วันนี้ น้องผม จะมาเยี่ยมพ่อครับ เพราะต้องกลับไปเรียนซัมเมอร์ เพราะมีผมดูแลทางนี้อยู่ เพราะถ้าพ่อพูดได้ ก็คงไล่น้องกลับไปเรียนอยู่ดี วันนี้ตอนประมาณ สาย ๆ พยาบาลโทรมาหาผม บอกว่าให้มาพบหมอ มีเรื่องจะคุยด้วย ผมก็รีบบึ่งไปทันที จริง ๆ ตอนเช้าเข้าไปหาพ่อมาแล้ว พ่อแกดิ้น แกจะกลับบ้านท่าเดียว ยกขา ยกแขน จะดึงเครื่องช่วยหายใจออก ผมก็เลยต้องหนี ออกไป ไม่งั้นมีคนอยู่แกจะโวยวาย ตกลงเข้าไปห้องไอซียู เห็นหมอกำลังเอามีดผ่าแขนพ่ออยู่ ตกใจ ครับ เอ้ย เกิดอะไรขึ้น หมอบอก ไม่มีอะไร นะ พอดีคนไข้ ติดเชื้อในกระแสเลือด ทำให้ช็อคหมดสติ ไป ตอนนี้หมอผ่าแขนเพื่อสอดสายเข้าไปในหัวใจ เพื่อวัดระดับน้ำในหัวใจ ผมก็รออยู่นานเกือบ 30 นาที หมอก็มาคุย ว่าตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้ว หมอก็เลยถามว่า จะย้ายคนไข้ ไปหาดใหญ่ ก็ได้นะ เพราะเห็นว่าญาติอยู่หาดใหญ่กันเยอะ จะได้สะดวก หมอก็เลย call ไป โรงพยาบาลหาดใหญ่ เพื่อติดต่อ หมอที่เป็นอาจารย์ของหมออีกที ปรากฎว่า ห้องไอซียู เต็ม ครับ ถ้าย้าย หน่ะ ย้ายได้ แต่ว่า จะต้องไปอยู่อายุรกรรม ซึ่งจะไม่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษแบบ ไอ.ซี.ยู (Insentive Care Unit) หมอก็เลยถาม ว่าจะย้ายก็ได้นะ แต่ถ้าไม่ย้ายทางนี้หมอจะดูแลเป็นอย่างดี เพราะหมอเป็นคนปั้มให้พ่อรอดกลับมา ฉะนั้นหมอเต็มที่กับคนไข้คนนี้ น้องผมก็จะมาวันนี้ ถ้าไปก็คลาดกัน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ถ้าย้ายตอนนี้ไป ก็ไม่ได้อยู่ ไอซียู แถมพ่อเพิ่งโดนผ่าแขนไป เพิงช็อคไป ถ้าเคลื่อนย้าย คงไม่เหมาะ แน่ ผมเลย ตัดสินใจ เอาไว้หลังสงกรานต์ดีกว่า เพราะถ้าย้ายไปหาดใหญ่ กะรถพยาบาล ถึงจะเปิดไฟหวอขอทาง แต่หาดใหญ่ ก็รู้คนเล่นสงกรานต์ เล่นน้ำ รถติดมาก แล้วเส้นที่จะเข้าโรงบาล นะ โห ติดโคตร ขนาดมอเตอร์ไซต์ กว่าจะผ่านไปได้นะ พยาบาลก็แนะนำให้ไปทันทีเลย เพราะว่าหมอทีหาดใหญ่เก่ง มันก็ใช่ แต่ไปถึง ไม่ได้รับการดูแลแบบไอซียู แล้วจะไปทำไม แล้วถ้าไป ไอซียู โรงบาลกรุงเทพหาดใหญ่ ก็ไม่ไหว อ่ะ แพง ต้องเก็บเงินไว้รักษาหลอดเลือดหัวใจตีบอีก วิธีการรักษา ทำได้โดย - ฉีดสี เข้าไป เพื่อให้เลือดที่เป็นสี โดนหัวใจปั้มเข้าไป ทำให้รู้ว่าเส้นไหนที่มันตีบ - จากนั้นจึงดูว่าจะรักษาอย่างไร โดยปกติ จะให้ยาละลายลิ่มเลือด เป็นการรักษาเบื้องต้น - จากนั้น ก็มีการทำ By Pass เป็นการรักษาโดยตัดเส้นเลือดดำที่ขา มาต่อแทนเส้นเลือดที่ตันหรือตีบ หรือ อาจจะทำการรักษาโดยการทำ บอลลูน เป็นการสอดสายที่มีลูกโป่งเล็ก ๆ เข้าไปในเส้นเลือดที่อุดตัน โดยทำการ Rota Brator ขยายหลอดเลือด ซึ่งแบบนี้ ได้รับความนิยมมาก เพราะค่าใช้จ่ายไม่แพงเท่าแบบแรก และใช้เวลาพักฟื้นสั้นกว่า และโอกาสกลับมาเป็นอีกเพียง 5% เลยตกลงไม่ย้าย ครับ พอน้องมาก็บอกน้อง ว่าอย่างนี้ ๆ พอกลับไปบ้านน้า น้าแกไปเยี่ยมพ่อ กลับมาโวยวายใหญ่ ถามว่าทำไมไม่ยอมย้ายไป ที่หาดใหญ่ เครื่องมือ ดีกว่า หมอเก่งกว่า ไม่รักพ่อ เหรอ ไง จะปล่อยให้แกสิ้นไป่เหรอ พูดแบบนี้เลย ครับ ไม่คิดว่าจะพูดแบบนี้ออกมาได้ น้องสาวผมเลยเดือด ครับ โต้กลับอธิบายเหตุผลให้ฟัง ถึงเงียบไป และทุกครั้งที่น้าพูดเรื่องพ่อ นะ จะพูดแต่ว่า ไม่ให้แกขับรถแล้วนะ รถนั้นก็ขายไปซะ ไม่ต้องขับแล้ว ที่นี่มีคนสนใจ ก็แน่ละ ยึดกุญแจไปแล้วนี่หว่า พูดเหมือนจะเป็นห่วง แต่จบด้วยเรื่องขายรถทุกที มันหมายความว่ายังไง วะเนี่ย แมร่ง !!!! ส-า-ด 17 เมษา 49 -> เมื่อวาน ก็ไปหาซื้อกระเช้า ให้หมอ แล้วก็เอาไปให้หมอ วันนี้ก็กะว่าจะมาถามเรื่องอาการแล้วถ้าย้ายได้ก็จะย้าย เพราะไม่อยากรบกวน บ้านนั้นนาน ก็จะทำเรื่องบริจาคให้โรงพยาบาลด้วย สักประมาณสาย ๆ มีปัญหาครับ น้า มันเข้ามาเยี่ยม พร้อมลูกชาย มาถึงก็โวยวายใหญ่ หมอบอกว่าย้ายได้ ทำไมไม่ย้าย เธอเป็นลูกชายประสาอะไร แค่นี้ตัดสินใจไม่ได้ ไม่สงสารพ่อเธอเหรอ นอนทรมานแบบนี้ แค่นี้ตัดสินใจไม่ได้ เรียนจบปริญญาตรี แล้ว ไรของมันวะ เริ่มเดือดครับ มาโวยวายในห้องไอซียู ผมก็อธิบายให้ฟังว่า วันก่อนป๊า เพิ่งช็อคไป จะย้ายก็ไม่ดี แล้วเป็นวันสงกรานต์ด้วย อยากให้อาการดีก่อนค่อยย้าย แมร่ง มันไม่ฟัง จะให้ย้ายอย่างเดียว มันยังพูดอีกว่า ก็ย้ายไปโรงบาลกรุงเทพหาดใหญ่ สิ ค่ารักษาวันละแสน ก็ต้องจ่ายช่วยชีวิต ป๊า เธอไว้ ฟังแล้วดูดีไหมครับ ดูเหมือนเป็นห่วงนะ ก็บอกเหตุผลไปแล้ว หมอก็บอกว่าตอนนี้คุมได้แล้ว ไว้พักฟื้น ค่อยไปฉีดสี ทำ บอลลูน รักษา ถึงตรงนั้น ต้องทำ 2 เส้น เส้นละ แสน ครับ ถึงตอนนั้น เส้นละ 2 แสน ก็ยอมจ่าย เจ็บใจมากเลยคำพูด ทำให้หมดความเคารพ เลย ตอนนั้นผมเองก็โต้กลับไปแบบมาเสียงดัง ผมก็เสียงดัง กลับ ไม่รู้เรื่องอะไร นาน ๆ มาเยี่ยมทีนึง แล้วไม่รู้อาการอะไรเลย มาโวยวาย ต้องการแต่จะไล่ให้กลับไปหาดใหญ่ เข้าใจ ครับ ว่ามาอาศัย อยู่ด้วยคงจะไม่พอใจ บอกตรง ๆ ก็ได้มั้ง ผมเลยรำคาญ ครับ กลับไปเก็บกระเป๋า ติดต่อเรื่องจ่ายค่ารักษา แล้วก็รอพบหมอเลย เพื่อจะคุยเรื่องย้ายกลับหาดใหญ่ -> พอเจอหมอ หมอก็บอกวันนี้ดีขึ้นแล้วนะ เชื้อในกระแสเลือดก็ลดลงแล้ว อาการดีขึ้น ไอน้าเวง มันก็ไปบอกหมอว่าจะย้าย หมอบอกไม่ต้องย้ายหรอก อยู่นี่แหละดีแล้ว รอเอาท่อออก พักฟื้นอีกไม่กี่วัน ก็กลับได้แล้ว มันก็ยังไม่ยอม ครับ บอกตอนนี้จะย้ายไป โรงบาลกรุงเทพหาดใหญ่ ได้ไหม เนื่องจากมันเป็นโรงบาลเอกชน ครับ แพง ครับ หมอก็บอกว่า ไม่จำเป็น ย้ายไปเขาก็ดูแลเหมือนกัน สิ้นเปลืองเปล่า ๆ แล้วอาการพ่อแบบนี้ ถ้าส่งไปที่นั่นแต่แรกนะ ถึงตอนนี้ ล้านนึง ก็เอาไม่อยู่ หมอบอกอย่างนี้ น้า สาด ๆ นั้นมันจูงมือผม กลับเฉยเลย แถมบอกผมว่าหมอไม่ให้ย้ายกลับนะ ใจเย็น ๆ ดูมันพูด ใครที่มันรบเร้าให้ย้ายกลับ วะ xxxx จิง ๆ ผมงี้โคตรสะใจเลย ระหว่างรอ หมอนะมันก็พูดแต่ว่า ไม่ต้องให้ขับรถแล้ว  ให้ขายซะที่นี่ ทำไม ล่ะ ๆๆๆ วะ รถพ่อกู จะขายไม่ขาย เสือ-ก อะไรพวกเมิง รู้อยู่หรอก อยากให้หายไว ๆ จะได้เซ้นต์ขายได้ มันจะกินเงินตรงนี้ xxxx ญาติ เลว ๆ แบบนี้ ตอนนี้ต้องทน ครับ มาระบายด้วยความแค้นใจ ต้องทนอยู่ต่อไปเพื่อพ่อ ป๊า หายไว จะได้กลับบ้านสักที  พ่อผมเป็นโรคหัวใจ ครับ ภาค 1ช่วงนี้คงเป็นมรสุมชีวิต ช่วงหนึ่งของชีวิตผมเลยก็ว่าได้ หลังจากออกจากที่ทำงานก็กลับบ้านที่หาดใหญ่ กลับไปเชงแม้ง นั่นเอง ไหว้บรรพบุรุษที่สุสาน 2 เมษา 49 -> วันนั้นผมก็เดินทางกลับไปถึง ตอนเช้า ๆ พอดีเจอพ่อผม พ่อก็เลยถามว่าจะกลับไป เบตง กันไหม พ่อจะกลับไปเชงเม้ง ผมก็บอกว่าไม่ไป เพราะนั่งรถมาตั้ง 12 ชม. แหนะ เหนื่อยมาก อยากนอน ก็เลยไม่ไป แต่ตอนนี้ กลับมานึก เราน่าจะไปนะ เพราะปีก่อน ก็ปฎิเสธพ่อไปแล้วหนนึง 3 เมษา 49 -> วันนี้ ตื่นแต่เช้าครับ ไปเชงเม้งที่สุสาน บ้านพรุ ไปกะแม่ 2 คน แล้วญาติ ๆ ก็ตามมาทีหลัง วันนี้ก็ไม่มีไรไหวเสร็จก็กลับบ้าน นอน ครับ เพลีย ดึก ๆ พ่อยังไม่กลับเลยโทรไปถามหน่อย พ่อบอกรู้สึกไม่ค่อยสบาย ไว้กลับอีกวันนึง ออ 4 เมษา 49 -> วันนี้ก็กะว่าจะไปซื้อตั๋วกลับไป กทม วันที่ 5 ก็กะว่าพอดี พ่อกลับมาจาก เบตง แม่ก็บอก คืนนี้จะได้ไปกินข้าวนอกบ้านกัน ผมก็โอเค นอนต่อ นอน ๆ ไปตอนสัก 9 โมงกว่า ๆ แม่โทรมาว่า พ่ออยู่ รพ.เบตง ห้องไอซียู เห็นพยาบาลบอกว่าปวดท้อง อ้าวเป็นอะไร อ่ะ ตอนเช้า ๆ 7 โมง ยังโทรมาอยู่เลย ว่าจะกลับแล้ว จะเอาอะไรไหมจะซื้อกลับไปฝาก ก็ตกใจไปปลุกน้อง ว่าพ่ออยู่โรงบาล นะ สักพักนึงน้า โทรมาบอกพ่ออยู่โรงบาลนะ ผมกับน้องเลยโทรไปที่ รพ.เบตง ถามอาการ กะว่าจะให้ส่งต่อมา ที่หาดใหญ่ เห็นท่าอาการไม่ดีคนไข้หมดสติไปแล้ว ผมเลยโทรบอกแม่ ให้กลับมาบ้าน เตรียมตัวไป เบตง กัน -> น้าก็ดันโทรมาอีก ว่าให้รีบมานะ หมอบอกว่าอยู่ได้ไม่เกินเที่ยงนี้แล้วนะ เอ้ย ไรวะ มันจะรุนแรงขนาดนั้น ตกลงก็เลย เหมารถไปยะลากันผมกับแม่ แล้วค่อยหารถต่อไป เบตง กัน ดูเหมือนคนเรายิ่งรีบมันก็ยิ่งช้าจริง ๆ กว่าจะไปถึงยะลา ปรากฎว่าคนขับดันเลี้ยวผิดโดนจับอีก ผมเลยต้องถามหาคิวรถเอง คนก็ดันเยอะอีก กลับช่วงนี้ มีแต่คนไปเชงเม้ง กัน เอาไงดีล่ะ นึกได้ มีเพื่อนอยู่ยะลานี่หว่า หมุย นั่นเอง เอ้อ หมุย นี่กูอยู่ยะลา จะรีบไปเบตง หารถให้หน่อยดี โชคดีครับ มันว่างพอดี แวะมาหาเลยใกล้ ๆ ช่วงธุระหารถให้ แท้งกิ้ว มากเพื่อนเลิฟ  เลยตกลงได้นั่งรถตู้ ไปจะโทรถามอาการ เบอร์น้า ก็โทรไม่ติด กว่าจะไปถึง ปาเข้าไป 4 โมงกว่า ๆ ไปถึงเจอน้า ๆ กันหลายคน หมอบอกว่าตอนนี้พ้นอันตรายแล้ว เกือบไม่รอดเชื่อไหมครับ ว่า ปั้มหัวใจกันเกือบ ชม. หัวใจหยุดเต้นไปแล้ว 40 วินาที หมอปั้มกลับมาได้ แล้วต้องฉีดยากระตุ้นหัวใจช่วย รวมทั้งช็อตหัวใจด้วยไฟฟ้าไปอีก 2 ครั้ง ตอนหลังหมอมาคุยด้วย บอกว่า โอกาสที่หัวใจหยุดเต้นนานขนาดนี้ แล้วปั้มกลับมาได้เนี่ย 1 ใน 100 โอว ได้ยินแล้วขนลุกครับ ตกลงว่าพ่อผมนั่นเป็นโรคหัวใจครับ เส้นเลือดหัวใจตีบ อันเกิดจากไขมันไปอุดตันในเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ เลยทำให้แกวูบไป แต่พ่อผมสุดยอดมาก คือตอนกลับ ไม่ไหวแล้ว ก็เลยไปจอดปั้ม โทรเรียกคนที่คิวรถไปส่งที่ โรงบาล ไปถึงแกยังมีสติ ดีอยู่ บอกอาการหมอ บอกเบอร์โทรแม่ผมกับพยาบาล เท่านั้นแหละ แกก็น็อคไปเลย5 - 11 เมษา 49 -> ผมเฝ้าพ่อมาหลายวันแล้ว ครับ แม่ผมกับน้อง ก็ไป-กลับ หาดใหญ่ - เบตง เพราะแม่ต้องขายของหาเงิน มารักษาพ่อ ส่วนน้องก็ต้องเรียนซัมเมอร์ ผมอยู่บ้านน้า ครับ รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกัน แม่ก็บอกว่าทน ๆ หน่อย นะ อย่าไปทำให้เขาลำบากไปอาศัยเขาอยู่ไปวัน ๆ พอแล้ว ผมก็โอเค ไปอยู่คือแค่ไปนอน กะใช้ห้องน้ำ ซักผ้า อาบน้ำ แค่นั้น เพราะญาติฝั่งพ่อนี้ ไม่ค่อยดีนัก ทะเลาะกันแย่งสมบัติกัน น้า คนนี้ก็เคยประกาศตัดพี่ตัดน้องกับพ่อมาเหมือนกัน ตอนหลังเพิ่งโทรมาขอคืนดี แม่ผมก็มาอยู่ด้วยพักนึง เท่าที่ฟังดู พูดนะแทงใจ เหลือเกิน ผมทนฟังแทบไม่ได้ คำพูดเสียดสีต่าง ๆ ผมเองก็เจอเหมือนกัน ทนครับ ๆ เพื่อพ่อ พ่อผมหัวใจวายไป ทำให้ไตหยุดทำงาน ก็คือไตวาย นั่นเอง แถมยังตรวจเจอโรคเบาหวาน อีก หลอดลมก็อักเสบอีก ทำให้การรักษาเป็นไปได้ยากมาก เนื่องจากต้องควบคุมน้ำตาล และให้ไตฟื้นกลับมาทำงานได้ปกติ ก่อน จึงจะสามารถรักษาอาการของโรคหัวใจได้ ตอนนี้ภาวนา ให้ป๊า หายไว ๆ ครับ  2006/3/27 Pattaya Trip Yo!!!!!PaTTaYa Trip Continue 2 Week ☺ เย ในที่สุดก็ได้ไปพัทยา ทริปนี้ไปกะเพื่อน ๆ ไอหัวโต ไปรถกะบะกัน พอดีไปงาน Pattaya Grand Music Festival พอดี กว่าจะไปถึงจัดแจงหาโรงแรมนอน ก็ปาไป 4 ทุ่ม แล้ว แล้วก็เดินออกจากที่พัก ไปดูคอนเสิร์ต ให้ตายเดินเป็นกิโล เลย ไกลจริงๆ คนก็แยะ กว่าจะเข้าไปได้ ก็กลาง ๆ เวที เอง ไปต่อไม่ไหว แระ ร้อน สถานที่จัดดูไม่ค่อยโอเค เลย อ้อ ไปดูเวที แกรมมี ดู Skalaxy และ ก็ PlayGround แล้วก็กลับที่พัก เลย ร้อน ไม่ไหว ค่อยเที่ยวรุ่งเช้าดีกว่า ♣ ☺ รุ่งเช้าก็นั่งเรือข้ามไปเกาะล้าน ประมาณ 40 นาที ร้อนอีก แระ ไปแดดเปรี้ยง ๆ เลย ตอนแรกจะนั่งเรือปกติ 20 บาท แต่เที่ยวกลับมัน 5 โมงเย็น กลัวกลับไม่ทัน เลยนั่ง Hi-Speed Boat ซะ 150 มันเลือกรอบกลับได้หลายรอบ 3-5 โมง มีพาดูปะการังด้วย อืม ตกลง อันนี้ก็ได้วะ ไปถึงเรือต้องจอดห่างฝั่งเป็นกิโล ปกติ เขาเรียกไมล์ทะเล ป่าว หว่า แต่ว่าไกล แหละ สาเหตุกลัวเรือเกยตื้น ต้องต่อเรือหางยาวเล็ก เข้าฝั่ง แล้วมันก็พาเวียนๆ รอบ ฝั่ง กำลังงง มันทำอะไรของมัน แล้วมันก็บอกให้ยกแผ่นไม้ ใต้ท้องเรือขึ้น พลิกไม้ยกขึ้น อ๋อ ใต้ท้องเรือหางยาว มันเป็นกระจกใส ๆ มองเห็นปะการังใต้ท้องเรือ ไอเรา ก็อ๋อ นี่เหรอ ที่พาดูปะการัง จริง ๆ แล้วน้ำทะเลที่นี่ใส มาก ๆ แต่หันหลัง ก็เห็นปะการังใต้ผิวน้ำ แล้ว แล้วกรู จะมาดูใต้ท้องเรือ ทำไมเนี่ย ชัดก็ไม่ชัด มืด ๆ กรำ จริง ๆ ☺ พอถึง ฝั่ง ก็หาที่นั่งพักก่อน ครับ แล้วก็ไปเช่ามอเตอร์ไซต์ ตระเวนในเกาะครับ ร้อนมาก พระเจ้าจอร์ช ทางก็ชันมาก รถที่เช่า มาก็สาหัสจริง ๆ Honda Wave 110CC สภาพเน่า ครับ อัด 3 ขึ้น เขาไม่ไหว ตระเวนกันพอสมควร หลงบ้าง จนเอาวะ หาดนี้แหละ จอดรถแล้วก็หาที่นั่งพัก จากนั้นก็หา Banana Boat เล่นซะเลย ตกลงราคาอยู่นาน สรุปว่า 6 คน 700 30 นาที แพงเอาการอยู่ เอาวะ มาแล้วก็เล่นสักที สวมชูชีพ แล้วก็ขึ้นเรือ คนขับเจ็ทสกี พาเรือกล้วยลากไป ไม่ถึงนาที มันซัด เทกระจาด เลย เวงกำ ตกใจนะเนี่ย ว่ายน้ำเป็นก็จริง แต่ไม่ได้ว่ายน้ำแล้ว ลืมหมดแล้ว ตกน้ำ ตกใจ เหอ ๆๆ สักพักมันก็ลอยขึ้น ครับ ชูชีพ นั่นเอง แต่ที่น่ากลัว ตอนเรือมันลอยมาหาเรานี่สิ จมลงไปใต้ท้องเรือ ตอนแรกก็กะว่า มันก็ลอยหลุดออกมา อ้าว ไม่นี่หว่า เวงกำ ตกใจนะเนี่ย เรือมันก็หนัก ชูชีพมันก็ลอยดันขึ้นใต้ท้องเรือ คือเรือมันลอยไป เราก็ลอยตามใต้ท้องเรือ ตะกายตั้งนาน กว่าจะหลุดออกมา อันตรายเหมือนกันนะเนี่ย จากนั้นก็ช่วยกันพลิกเรือ แล้วก็เล่นกันต่อ ก็โดนไปอีกหลายที ครับ กระเด็นกันไปไม่เป็นท่า กางเกงเกือบหลุด เหอ ๆ โชคดี จับทัน ไม่งั้น จมทะเล หายไป ซวยแน่ ๆๆๆๆ ☺ ตกเย็น ก็กลับครับ แวะกินอาหาร ทะเล ก่อนกลับมาถึง กทม ก็โน่นแหละ เที่ยงคืน อาทิตย์ต่อมา ก็ได้ไปอีก พอดี พี่เขาไป demo โปรแกรมลูกค้าที่ นิคมแหลมฉบัง ก็เลยถือโอกาส outing เที่ยวซะเลย ก็เหมือนเดิม ครับ ไปตระเวนเมืองพัทยา หลง ๆ อยู่นาน กว่าจะหาอาหารทะเล กินได้ ไปเกาะลอย ไหว้พระ แล้วก็ไปเดินตรงถนนคนเดิน Walk Street งั้น ๆ ไม่เห็นสวย สักคนเลย ส่วนมาก สเปค ฝรั่ง ทั้งนั้นเรยยยยย เหมือน ถ.ข้าวสาร ยังจะดีกว่าอีก เดินไม่นาน ก็กลับ ครับ ไม่ค่อยมีอะไร คงเพราะว่า อาทิตย์ก่อน คนมาเที่ยวกันเยอะแล้ว อาทิตย์นี้ ก็เลยเริ่มซา ๆ ไป แต่ก็หนุกหนานดี ครับ อาทิตย์แรก มากะเพื่อน ๆ อีกอาทิตย์นึง มากะพี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่ทำงาน ก็เฮฮา ไปอีก รูปแบบหนึ่ง ประทับใจดี ครับ สำหรับ trip นี้  2006/3/15 Delegate C# Sampleusing System;
public class TestDelegate
{
public delegate string SetString(string str);
public static string set_name(string name)
{
return "My Name is : " + name;
}
public static string set_surname(string name)
{
return "My Surname is : " + name;
}
public static void work(SetString x, string str)
{
string sentence;
sentence = x(str);
Console.WriteLine(sentence);
}
public static void Main()
{
SetString x = new SetString(set_name);
work(x, "Jasan");
x = new SetString(set_surname);
work(x, "XXXX");
}
}2006/3/8 การ embed ฟอร์มลงในฟอร์ม Private Sub Button1_Click(ByVal sender As System.Object, _ ByVal e As System.EventArgs) Handles Button1.Click ' ---- Dim f As New Form2 Dim f As Form = GetFormByName("Form2") f.TopLevel = False With SplitContainer1.Panel2.Controls Private Function GetFormByName(ByVal FormName As String) As Form Dim ns As String = (Me.GetType).Namespace Dim targetClass As String = ns & "." & FormName Dim oh As System.Runtime.Remoting.ObjectHandle Dim f As Form = Nothing Try 2006/3/4 กว่าจะกำเนิดซอฟต์แวร์สักตัวว่ากัน เลย อ่ะนะ ว่าโปรแกรมสักตัว เนี่ย กว่ามันจะเกิดมาให้เราได้ใช้ ต้องผ่านกระบวนการอะไรบ้าง - เริ่มจากสำรวจตลาดก่อน ครับ ว่าจะทำซอฟต์แวร์ด้านไหน ระบบเล็ก หรือกลางถึงใหญ่ ทำเกี่ยวกับอะไร จะเจาะตลาดด้านใด คู่แข่งมากน้อย ยังไง ผูกขาดโดยคู่แข่งรายใดอยู่หรือเปล่า ซึ่งหากคิดว่ามันคุ้ม พอเป็นไปได้ คราวนี้ก็ต้องมาดูละครับ ว่าโปรแกรมของคู่แข่ง นี่ ทำอะไรได้บ้าง วิธีการก็ไม่ยากครับ พอดีเห็นพี่ ๆ ที่บริษัท ทำกัน ก็คือโทรไปติดต่อสอบถามฟีเจอร์ ของโปรแกรม ในฐานะลูกค้ารายนึง อ้างชื่อบริษัทมั่ว ๆ เบอร์โทรก็ให้เบอร์มือถือ ไป บอกว่าไม่ค่อยอยู่ ออฟฟิค ก็เป็นอันว่าจบ ครับ คราวนี้ก็ถามโลด ว่าทำอะไรได้บ้าง แต่เท่าที่เห็นมา ส่วนใหญ่อยู่ที่คนตอบเราด้วย ถ้าเป็นแค่คนรับหน้า ถามอะไร ก็บอกว่าได้หมด รองรับหมด โทรไปถามอีกที กะอีกคน ปรากฎว่าตอบไม่เหมือนกัน เหอ ๆ ส่วนรายละเอียดลึก ๆ คงต้องให้ส่งเมล์ กับใบเสนอราคา มาให้พิจารณากัน ครับ ถ้าได้แบบนี้จากหลาย ๆ คู่แข่ง แล้วค่อยมาคัดเอา ล่ะครับ ว่าอันไหนจำเป็นต้องมี อันไหนต้องเพิ่ม ให้เหนือกว่าคู่แข่ง - เริ่ม get requirement ละครับ ว่าอะไรต้องมีบ้าง เอามาเทียบกับของคู่แข่งละครับ ว่าอันไหนเขามีเราก็ต้องมี และต้องทำได้เหนือกว่าเขา อันนี้สำคัญนะ เพราะนอกจากราคาขาย แล้ว ฟีเจอร์โปรแกรม นี้มีส่วนโดยมาก เพราะเขานับฟีเจอร์เอาเทียบกะราคาขาย อย่างเช่น 1 โมดูลเราแพงกว่าของคนอื่น แต่ 1 โมดูลเราครอบคลุมของคนอื่น 2 โมดูล - เมื่อได้แนว ๆ แล้วก็เริ่มทำ DFD ล่ะ ครับ เขียนโฟร์การทำงานของระบบไว้คร่าว ๆ ก่อนว่ามีอะไรบ้าง ทิศทางการทำงานเป็นอย่างไร เอาไว้ไล่ดูแบบคร่าว ๆ ก็ต่อด้วย Flowchart สำหรับขยาย DFD บางอันที่มีรายละเอียดซับซ้อน ว่ามีวิธีการคิดยังไง เพราะ DFD ก็จะบอกเพียงว่า ทิศทางไหลเข้า process ออกจาก process ไปได้อะไรแค่นั้น ส่วนใน process ไปเขียน flowchart ขยายการทำงานเอาเอง แล้วก็ต่อด้วย ER Diagram ละครับ และก็ออกแบบฐานข้อมูล ตารางที่จำต้องใช้ ฟิลด์ อะไร ต่าง ๆ Data type อันนี้เยอะมากกกกกกกกกกก - ส่วนข้างบนนี้สำคัญเชียว เพราะถ้าออกแบบมาไม่ flexible หรือไม่ cover ละก็ เอาไปเขียนโปรแกรมต่อกันยุ่งเลย หรือทำ ๆ ไปอาจจะเจอทางตันได้ ต่อจากนี้ก็มาออกแบบหน้าตาโปรแกรมกัน (GUI) ว่าจะเอาหน้าตาสวย ๆ หล่อ ๆ แบบไหน อันนี้ก็สำคัญนะ เพราะเป็นส่วนที่ user เกี่ยวข้องด้วยตลอด ถ้าออกแบบหน้าตาไม่สวย ก็ไม่น่าใช้งาน จากนั้นที่เหลือ ก็โค้ดดิ้ง ละครับพี่น้อง เอ้ยยยยยยยย แล้วจะมาต่อที่เหลือนะ ประชุมก่อน เว้อ เซ็ง 2006/2/1 ประสบการณ์เสียวววว บนรถทัวร์ เรื่องมาเล่า เหตุการณ์ตอนจะกลับบ้านเพื่อไปฉลองเทศกาลตรุษจีน วันศุกร์ที่ 27 ม.ค. 48 ออกเดินทางจากลาดพร้าว กว่าจะถึงสายใต้ โน่น 2 ทุ่ม ครึ่ง แล้ว ปรากฎว่าหมดครับ ต้องกลับรถเสริม ซื้อตั๋วแล้วรอรถอีก เกือบชั่วโมง จริง ๆ ก่อนหน้านี้มีรถมาก่อนคันนึง แต่คันนั้นวิ่งไปสงขลา มันคนละเส้นกับเรา เราจะไปหาดใหญ่ เลยยืนรอ นานโคตร เซ็ง หนักก็หนัก ขนรูปตอนรับปริญญากลับบ้านไปด้วย รูปหมู่นี่ยาวเกือบเมตร หนักชิปเป๋งเลย กลับคนเดียวอีก มายืนรอ นาน ๆ ในที่สุดก็ได้ขึ้นรถกลับ รถ 2 ชั้น ได้นั่งด้านล่าง ฝั่งซ้าย
ก็เดินทางไปเรื่อย ๆ จนเช้าวันเสาร์ ประมาณสัก 6 โมงเช้า นั่ง ๆ เคลิ้ม ๆ หลับ ๆ ตื่น ๆ ปรากฎว่า........ เกิดเสียงระเบิดดัง บึ้ม เอ้ย ไรวะ สักพักเห็นวัตถุกลม ๆ กระเด็นผ่านกระจกด้านข้างไป เอ้ย นี่มัน ล้อรถนี่หว่า ชิปผาย แล้ว รถเอียงเลย ล้อหน้าหายไป ไฟแล่บแผล่บ ๆ เลย ตัวดุมล้อ มันไปขูดกับถนน จากนั้นรถก็ส่าย ๆ โชเฟอร์ ก็ค่อย ๆ ลด ความเร็วลง ค่อย ๆ บังคับ ให้รถมันวิ่งอยู่บนถนน สักพักก็หยุด แล้วก็ให้ผู้โดยสารลงจากรถ อืม ลงมาเห็นล้อหลุดไปเลยทั้งล้อ เวง เปลี่ยนล้อครับ เสียเวลาไปประมาณ 40 นาที กว่าจะถึงหาดใหญ่ ประสบการ์เสียว เหอ ๆ ตื่นเต้นเล็กน้อย มาเล่าสู่กันฟัง อะไร ๆ ก็เกิดขึนได้ เลยมาคิดว่า ชีวิต ที่ต้องอยู่กับการเดินทาง ก็เหมือนอยู่กับการเสี่ยงตลอดเวลา นี่ขนาดเดินทางไกล ๆ พอว่า แล้วนั่งรถเมล์ในกทม. แล้วโดนประตูหนีบ รถเมล์เบรคแตก ไรงี้ ยิ่งแล้วใหญ่ ยังไงก็ใช้ชีวิตอย่าประมาท นะครับ :D  2006/1/26 เริ่มบันทึกบ้างดีกว่า ประสบการณ์ HRเริ่มบันทึกบ้างดีกว่า เอาไว้อ่านบ้างกันลืม เริ่มจากไรดีหว่า .... โปรแกรม HR งานที่ทำหล่ะวะ
ระบบบริหารงานบุคคล เรียนก็ไม่เคยเรียนมา ไม่รู้เป็นไง โดน overview ให้แค่ 2 วัน งู ๆ ปลา ๆ เลย แรก ๆ นึกว่า ม่ายไหร ที่ไหน ได้ ระบบใหญ่เหมือนกัน แหะ เกี่ยวกับตัวบุคคล แน่ ๆ ไปเกี่ยวกับเวลา เกี่ยวกับเงิน ๆ ทอง ๆ ภาษี อีก เหอ ๆ เอาเท่าที่รู้นะ ตอนนี้แบ่งเป็น 5 ระบบใหญ่ 1. ระบบข้อมูลพนักงาน (Employee) อันนี้ก็เกี่ยวกับข้อมูลพนักงานล้วนๆ ประวัติ ๆ ต่าง ๆ อายุส่วนสูง น้ำหนัก รอบอก อันนี้สำหรับสาว ๆ ฮ่า ๆ และก็พวก รหัสบัตรต่าง ๆ ข้อมูลการลดหย่อนภาษี ว่ามีบุตรกี่คน แต่งงาน ไม่แต่งงาน รายละเอียดเกี่ยวกับบุคคลทั้งหมด 2. ระบบลงเวลาการทำงาน (Time Attendance) อันนี้ ก็เป็นการรูดบัตรเข้า-ออกงานของพนักงาน ที่มาทำงาน ในเวลาการทำงาน หรือกะการทำงานใด ๆ ส่วนนี้จะต้องมีการเอาเวลาการเข้าออก มาเทียบกะเวลามาตรฐาน เพื่อหาออกมาว่า พนักงานเนี่ย มาสาย ขาด ลา ทำโอที ไปกี่ ชั่วโมง กี่นาที ลา ไปกี่วัน หักเงินหรือไม่หักเงิน วันลาสะสมข้ามปี หรือป่าว ลาต่องวด หรือ ต่อ ปี ได้กี่วัน การสายก็เช่นกัน สายแบบหักต่อวัน 10 นาที หัก 20 บาท แบบนี้ หรือว่า หักสายแบบสะสม รายงวด คิดรวมทั้งงวด แล้วมาดูว่านาทีการสายตกในช่วงไหน แล้วก็หักเงิน เท่าไร ยังมี เรื่องของเบี้ยขยัน อีก คือไม่ขาดไม่ลาไม่สาย เลย ในงวด นั้น ๆ จะให้เงินค่าขยัน กี่บาท ๆ แล้วมันมีแบต่อเนื่อง คือให้เท่ากันทุกเดือน กะแบบขั้นบันได อีก ให้เพิ่มขึ้นทีละเดือน ๆ ถ้าเดือนไหนเกิดขาด ลา สาย ขึ้น นับใหม่ หมด  (ปวดหัวหว่ะ ไอนี่ เงื่อนไขเยอะมาก ๆ แต่ละที่ก็มี requirement ต่าง ๆ กัน ไป)3. ระบบเงินเดือน (Payroll) เมื่อกี้เป็นระบบคิดเวลา พอได้เวลามาแล้ว ว่ามาขาด ลา มา สาย กี่ ชั่วโมง กี่นาที คราวนี้แหละ จะเอาเวลามาคิดเป็นเงินเดือน ล่ะ ว่าเงินเดือนเท่านี้ หักสาย หักลา ค่าโอที ได้กี่บาท เอามาบวก ๆ ลบ ๆ กะเงินเดือน กะพวก ค่ารายได้ income , รายจ่าย deduct ซึ่งรายได้ บางตัว คิดภาษี บ่างตัวไม่คิดภาษี เมื่อได้ยอดสุทธิแล้วจึงนำไปหักประกันสังคม รายได้รายหัก ต่าง ๆ จนเหลือยอด เอาไปคิดภาษี โดยคิดตามสูตรกรมสรรพากร หักค่าลดหย่อน ต่าง ๆ ส่วนนี้แหละ ดึงรายละเอียดต่าง ๆ มาจาก ระบบข้อมูลพนักงาน จึงได้ยอดภาษีที่ต้องจ่ายมา จากนั้นจึงทำการ export ไฟล์ธนาคาร Format Bank ไฟล์นี้ก็จะระบุ ว่าโอนเงินจากเลขบัญชีบริษัทอะไร ไปบัญชี(พนักงาน)อะไร โอนด้วนจำนวนเงิน กี่บาท กี่สตางค์ จะได้เป็นไฟล์มา แล้วเอาไปส่งให้ธนาคาร จัดการโอนให้ต่อ อ้อ เดี๋ยวนี้ ไฟล์ประกันสังคม ก็มีแล้วนะ ........ จริง ๆ มีอีก 2 ระบบ ไว้คราวหน้าละกัน เพราะยังไม่ได้ get requirement เลย ........... กลับบ้านตรุษจีน ดีกว่า กรู ......................... J.Santichai 2005/10/15 code ชีวิตtry
{
โปรแกรมเมอร์
}
catch
{
ขายก๋วยเตี๋ยว
}
finally
{
ก็ยังจนเหมือนเดิม
}
---------------------------------
Debug String : ซื้อหวยดีกว่า |
|
|
